Backpackers

Backpackers #4 – Bets Hooikoi

Hallo lieve lezertjes! Mijn naam is Bets. Bets Hooikoi. Ik weet dat jullie je allemaal afvragen waarom zo’n leuk mens, met nog zo’n lang en gelukkig leven voor zich heeft, zich heeft opgegeven voor een backpackerstour? Nou, dat heb ik NIET. Ik probeerde met de bus naar de huishoudbeurs te gaan maar dat vond de buschauffeur blijkbaar te ver weg. Hij zette mij ergens in een woestijn af. Net toen ik goed en wel mijn koffers uit de bus had gehaald reed ‘ie weg!

Ik was al drie jaar aan het wandelen toen ik plotseling een aantal vreemde mensen tegenkwam. De één was constant in de weer met haar pimpelpaarse oogschaduw en de ander had volgensmij een halve bibliotheek meegenomen in haar rugzak. Er was ook een leuk vrouwtje bij met een inklaprolator, maar ik kan haar naam maar niet onthouden. Die zal wel niet zo belangrijk zijn geweest. In elk geval, met die club loop ik nu heel doelloos rond! Leuk hè? Mja dat dacht ik ook. Ik zie trouwens net dat dat plaatje van mij erg lelijk is… Wie heeft die gemaakt zeg? Gruts haal die meteen weg! Ik lijk net een lijk in een badkamer! Kom op zeg!

Maargoed, ik ben gevraagd wat te vertellen over de reis… Het is erg gezellig. Je komt ook eens op plekken waar je nog nooit bent geweest en dat soort dingen. Ik was hiervoor dan ook nog nooit in de achtertuin van Keesjes schoonmoeder geweest. En ik ben ook nog nooit in het labyrint van de sfinx geweest. Wist je trouwens dat daar een bééldig souvenirwinkeltje zit? We waren al een tijdje aan het ronddwalen door dat enorme gangenstelsel toen we plotseling in een ruimte kwamen met práchtige sieraden en waardevolle dingetjes. Die wijsneus van een Aster zei nog dat dit één of andere tombe was van een farao maar daar geloofde ik natuurlijk niks van. Werkelijk prachtige dingen. Ik heb een paar kettingen en armbanden meegenomen voor mijn vriendinnen, thuis.

En nu zitten we ergens in de Himalaya. Mount Efferust, zo heet het geloof ik. Het is echt heel gezellig! Er zijn geen bomen, maar wel eekhoorntjes en mijn strijkplank past precies tussen het ene rotsblok en het andere. Ik vond het een geniaal idee van mezelf, want als je nu valt kom je op mijn strijkplank terecht, maar omdat ik de eerste was kon er verder niemand meer door. En hemeltjelief wat kan die Marcia irritant zijn zeg! Ze begon te praten over haar haar en over hoe slecht die kever-roeispaan-anti-oxidanten wel niet zijn voor haar schoonheid.
Stom kind. Oh hee daar hebben we Keesje! Keesje! KEESJE!!! JE KUNT NIET OP DIE BERGGEIT GAAN ZITTEN!
… Oh ehh… Keesje is net door een berggeit die op een afgrond stond gezakt. Eh… Misschien moet ik die geit even gaan helpen…

© 2010 Simparool.

Trademarks are the property of their respective owners. Game content and materials copyright Electronic Arts Inc. and its licensors. All Rights Reserved.