// 2. In Amerika en terugreis

Simparool > Features > Resie bij Maxis > 2. In Amerika en terugreis

2. In Amerika en de terugreis

Op deze pagina staan de nieuwsposts die gemaakt terwijl Resie in Amerika was en toen ze net weer terug in Nederland was aangekomen.
De artikelen staan in chronologische volgorde.
19-02-05

Op naar de States!

Hier komt zo snel mogelijk een verslagje van mijn vlucht naar de USA. Omdat ik op dit moment zoveel belangrijkere dingen te vertellen heb dan mijn avonturen onderweg, zal ik dit verslag later uittypen.
Dank voor jullie begrip!

De eerste middag en avond

Hier komt zo snel mogelijk een verslagje van mijn eerste middag en avond in de USA. Omdat ik op dit moment zoveel belangrijkere dingen te vertellen heb dan mijn eerste dag, zal ik dit verslag later uittypen.
Dank voor jullie begrip!

De Grote Dag

Zo, eindelijk is het embargo rond deze reis opgeheven en mogen we het tegen iedereen vertellen! Ik ben blij dat het eindelijk mag. Ik ben Resie en ik ben door Simparool uitgekozen om naar de Verenigde Staten te vliegen en daar het The Sims 2 SIMposium bij te wonen, gesponsord door NVidia. Het SIMposium vindt plaats in Redwood City (dat is in California, vlakbij San Francisco) op het hoofdkantoor van EA Games. Ik zal jullie uitgebreid verslag doen van het SIMposium, maar als smaakmaker post ik hieronder vast een stukje, zodat jullie enig idee krijgen. Dit is nog lang niet alles en het leukste moet zeker nog komen, dus zorg dat je deze blog blijft lezen!

Vrijdag 18 Februari.
Eindelijk was het zo ver: De dag van het SIMposium!
Ik had tamelijk goed geslapen en werd om 7 uur ’s-ochtends wakker. Ik voelde me uitgerust, maar had helaas wel een fikse hoofdpijn.

Om iets voor negenen kwamen we aan bij EA. Dit keer konden we zo doorlopen en maakten we kennis met MaxoidKane. MaxoidKane, van wie veel mensen denken dat het een man is, blijkt een fragiel en vrouwelijk uitziende vrouw te zijn! We moesten ons inschrijven aan een tafeltje en nadat we dat gedaan hadden kregen we allemaal van sponsor NVidia een rugzak, met daarin onder andere een videokaart! Hier waren we natuurlijk heel blij mee!

Nadat we in de gauwigheid hadden ontbeten (met flesjes EA water!) volgden we Tim Letourneau naar een zaaltje, waar we allemaal plaats namen. We werden door Tim welkom geheten. Hij vroeg ons of het ons al was opgevallen dat de vorige meeting The Sims 2 University heette? Jazeker was dat ons opgevallen! Vervolgens probeerde hij ons wijs te maken dat de volgende uitbreiding SIMposium gaat heten, maar daar trapten we toch niet in. Leuk geprobeerd, Tim!

Een aantal mensen stelden zich voor, onder andere Julie, Emily en MaxisLucky (Carol). Voor Carol was dit haar laatste werkdag bij The Sims 2. Zij verhuist naar een nog onbekend spel binnen Maxis.

Tim kondigde aan dat hij een presentatie ging houden. Hij liet een scherm zien waarop groot ” De effecten van Sims verslaving op de psychologische ontwikkeling van pubers” stond. Tim houdt wel van een grapje!

Wat er wel gebeurde was dat Hunter zijn laptop had aangesloten op het grote scherm en daarop The Sims 2 University liet zien.

Uiteraard hadden ze University niet kunnen maken als er nu geen aging had bestaan. Je stuurt nu eenmaal geen kind naar de universiteit! Nu hebben we tieners die naar school gaan. Hun kun je importeren in de universiteit.

Een uitbreiding maken voor the Sims 2 is heel anders dan voor het originele spel en ze hebben helemaal weer opnieuw moeten leren hoe je een uitbreiding maakt voor dit spel. Maar het is ze gelukt en de uitbreiding komt over een paar weken uit.

Op het scherm gingen we via Pleasantview (Droomzicht) naar het college-scherm, vanwaar we uit 3 colleges kunnen kiezen om toe te voegen aan Droomzicht. Je kunt natuurlijk ook zelf een college maken. Ook kun je meer dan 1 college toevoegen aan je buurt.

Nadat we op het college zijn gearriveerd dat Hunter had geselecteerd in het menu, stuurde hij Angela Pleasant (ik weet haar Nederlandse naam niet, het is een helft van de roodharige tweelingtieners. JVtje, weet jij wie ik bedoel?) naar de universiteit. Angela kwam terecht in de familie bin en Hunter liet haar meteen intrekken in een studentenhuis. Hier aangekomen kregen we een filmpje te zien van Angela’s vader die haar naar de uni bracht. Angela groeide voor haar vader op van tiener naar jong-volwassene en nam afscheid van haar pa, die al huilend afscheid nam, terwijl er op de achtergrond een lama-mascotte voorbij rende.

Angela moest eerst zorgen dat ze een kamer opeiste in het studentenhuis. Uiteraard nam ze de kamer die voorzien was van een computer. Andere sims kwamen binnen en eisten hun kamer op. Op het moment dat een NPC-student een kamer opeist, kun je de inhoud ervan niet meer zien, tenzij jouw sim er naar binnen gaat.

Goed, na Angela even bekeken te hebben gingen we door naar een studentenhuis waar onder andere 3 jongens wonen. Allereerst keken we hoe deze heren samen een bandje probeerden te vormen. De drummer klonk vrij goed, maar de bassist klonk zo vals als een krijtje! De derde sim kwam erbij om te freestylen; met plaatsvervangende schaamte keken we toe hoe hij zichzelf grondig voor gek zette door een soort rap op te voeren. Toen hij daarna zijn kleren uittrok en naakt het huis rond begon te rennen, was de afgang compleet. Iedereen gierde het uit van het lachen.

Hunter besloot om de schaamteloze sim eens kennis te laten maken met de koeplant; die stond 2 verdiepingen hoger klaar met een stuk taart op zijn tong. Zoals we in de video’s al eerder zagen, wordt de arme knul in 1 hap opgeslokt door de koeplant, terwijl hij het stuk taart wil grijpen.

Gelukkig heeft 1 van zijn vrienden een carriere in het paranormale circuit en wekte deze sim weer tot leven. Helaas voor hem had hij wel een vreemd kleurtje overgehouden aan zijn ontmoeting met de koeplant; hij zag nu lichtblauw en zijn hoofd hing nogal scheef. Verder liep hij nogal mank en was hij plotseling onvruchtbaar geworden. Erg veel last leek hij er niet van te hebben. Hij zette koers naar de plastische chirurgie set en paste zijn neus wat aan. Maar helaas voor hem ging het een beetje mis, zodat hij nu met een neus als een zeilschip zit opgescheept…

We hebben nog veel meer gezien, maar dat bewaar ik voor een volgende keer. Zo wordt dit verslag niet ellenlang en kan ik tussendoor even slapen, want het is hier al 22.15.

Groetjes en tot snel!

Resie

20-02-05

Resie’s verslag op EA #1

Dit is Resie’s verslag dat ze aan EA heeft gestuurd.

Tussendoortje

Hoi hoi!

Om jullie niet de indruk te geven dat ik jullie helemaal ben vergeten, stuur ik jullie even een ‘ tussendoortje’, zodat jullie weten hoe het met me gaat.

Er is veel gebeurd de afgelopen 36 uur en dat is tevens de reden dat ik niet online ben geweest.

Gisternacht ging ineens het brandalarm af. Het is erg angstaanjagend om op zo’n oorverdovende en naargeestige manier uit je slaap te worden gerukt. Ik ging er meteen vanuit dat er inderdaad brand was, greep mijn tasje en liep in mijn pyama en op blote voeten de deur uit. Ik veronderstelde dat de noodtrap naast de lift zou zijn, dus zette ik koers naar de lift. Maar die kon ik niet vinden. Ondanks dat mijn gevoel voor logica zei dat een lift niet zomaar verdwijnt, voelde ik paniek opkomen.

Op goede geluk holde ik een gang in, waar voorzichtig een deur openkierde. Ik vroeg aan de Amerikaanse vrouw die naar buiten keek, of ze mee ging richting uitgang. De vrouw zei dat ze eerst de receptie wilde bellen en nodigde me uit even binnen te komen. Ze belde naar de receptie en toen bleek dat het alarm was afgegaan omdat een of andere knurft een bad had genomen met de deur open. Door de hitte was het alarm afgegaan.

Gelukkig, er was geen brand. Opgelucht ging ik weer richting mijn kamer, om tot de ontdekking te komen dat ik mijn sleutel binnen had laten liggen. Geloof me, in je pyama en op blote voeten naar de lobby moeten gaan, is tamelijk genant…

Later, toen ik weer in bed lag, kreeg ik het vreemde gevoel dat de nacht nog jong was… Inderdaad ging 1 1/2 uur later het alarm weer af… Het bleek dat de brandweer bezig was het alarm te resetten. Toen om half 7 het alarm nogmaals af ging en dit keer niet meer ophield, was ik niet meer te genieten!

Door dit hele gedoe had ik die nacht maar 2 uur geslapen, hetgeen ik na 7 uur probeerde in te halen, in de tijd dat ik had willen mailen en bloggen. De rest van de dag gingen we San Francisco in, waar we ondanks de regen een fantastische dag hadden, die rond middernacht eindigde met een wandeling van 3 kwartier door het industrieterrein van Redwood City… Maar daarover later meer.

Ik zit nu in de lobby en over 1 1/2 uur vertrekt de shuttledienst naar het vliegveld. Om 14.30 California tijd vertrekt mijn vliegtuig naar Frankfurt, vanwaar ik nog een uurtje zal vliegen naar Dusseldorf en door mijn pa naar Maastricht gebracht zal worden. Het is nu zondagochtend hier, en ik kom maandagmiddag Europese tijd aan.

Ik kom eraan, mensen

21-02-05

Resie’s verslag op EA #2

Dit is Resie’s 2e verslag dat ze aan EA.nl heeft gestuurd

23-02-05

Terug naar Nederland

Hier volgt een berichtje wat ik in het vliegtuig had geschreven:Op dit moment zit ik in het vliegtuig van San Francisco naar Frankfurt.

Ik kan amper geloven dat alles zo goed is gegaan! Het feit dat ik zelf geen webmaster ben, geen zgn. modder ben en het minst technisch onderlegd van allemaal, maakte me in het begin onzeker. De turbotaal vloog me de eerste dag om de oren (die ook nog dicht zaten vanwege de griep, waarvan ik nog herstellende was). Ik werd er zenuwachtig van, maar al gauw bleek dat iedereen erg aardig was en bereid tot uitleggen. Gelukkig maar! Zelf leerde ik ook snel bij en al snel kon ik redelijk meepraten, tot op zekere hoogte dan.

Gelukkig was mijn tijdelijke doofheid op de dag van het SIMposium een stuk minder geworden en kon ik alles prima volgen. De Maxoids zijn heel aardig en toegankelijk. Het fijnste was nog wel dat ze echt naar ons luisterden, dingen wilden weten en de indruk wekten dat ze zo veel mogelijk feedback van ons wilden. Ze zaten als een gek al onze ideeën en suggesties op te schrijven. Ik vermoed dat er de komende week wel een paar vergaderingen zullen zijn daar!

De ontmoeting met voice actor Gerri Lawlor was voor mij een van de hoogtepunten. Ik ben namelijk een groot fan van Smlish en spreek het ook een beetje. Ik had altijd al gedroomd van een ontmoeting met een van de “stemmen” en had nooit gedacht dat het ooit zou gebeuren!

Ook ons tripje van gisteren naar San Francisco was erg geslaagd. Het is heel leuk om met mensen op stap te gaan die precies weten wat je bedoelt als je “Tere Maa!” zegt.

En nu is de grote reis bijna voorbij. Ik zit naast Robert (bekend van de website simszone.de en van de Duitse tak van EA), die als een gek op het toetsenbord van zijn laptop zit te hameren. Volgens mij verschijnt er zeer binnenkort een door hem geschreven artikel! Zelf moet ik het doen met een notitieboekje. Ik moet toegeven: het is wel een heel leuk notitieboekje, gekregen van Maxis, met Sims 2 University cover!

We landen morgenmiddag Nederlandse tijd in Frankfurt, dus eigenlijk slaan we de zondag voor een groot deel over, omdat het in Nederland 9 uur later is dan in California. Dat is wel een raar gevoel.

We vliegen nu met veel turbulentie, wat leesbaar schrijven voor mij moeilijk maakt. Ook Robert mept regelmatig langs zijn toetsenbord in plaats van erop. Turbulentie is niet gevaarlijk, maar prettig is het ook niet! Wel leuk was de lunch. Een cabione vol mensen die wanhopig proberen hun vork IN hun mond te steken in plaats van ernaast…

Ik houd jullie op de hoogte. Nu ga ik even proberen te slapen, zodat ik niet helemaal gaar aankom morgenmiddag!

Groetsels van Resie

Resie’s verslag op EA #3

Dit is Resie’s 3e verslag dat ze aan EA.nl heeft gestuurd

<< Terug naar vorige pagina | Naar inhoud | Verder naar volgende pagina >>